Wirtualizacja desktopów

Trochę o wirtualizacji

Wirtualizacjia jest nieodłącznym elementem IT, jej zalety to przede wszystkim obniżenie TCO poprzez zmniejszenie ilości fizycznych urządzeń, zmniejszenie wymaganej przestrzeni w Data Center oraz uproszczenie zarządzania. Do niedawna benefity te były zarezerwowane tylko dla głównych systemów znajdujących się w Data Center.

Virtual Desktop Infrastructure to rozwiązanie wykorzystujące wszystkie zalety zaawansowanych technologii wirtualizacyjnych w zastosowaniach biurowych, tak aby efekty pracy biurowej były całkowicie bezpieczne, a koszt utrzymania infrastruktury możliwie najniższy.

Biznes

Wirtualizacja stanowisk pracy za chwilę stanie się nieodłącznym elementem naszego codziennego życia. Wiele elementów infrastruktury niezbędnej do codziennej pracy biurowej to zbędny koszt, wynikający z usług utrzymania oraz serwisowania urządzeń, utrzymania wymaganych poziomów ich zabezpieczeń przed złośliwym oprogramowaniem, czy też zgodności z wymaganiami korporacyjnymi dotyczącymi zarządzania uprawnieniami użytkowników.

Wyobraźmy sobie środowisko, w którym wszystkie desktopy są ze sobą całkowicie zgodne, zintegrowane zostało centralne zarządzanie systemami zabezpieczeń, uprawnień oraz zaleceń korporacyjnych, a użytkowanie systemów firmowych zostało całkowicie uniezależnione od komputerów, na których jest ono uruchamiane. Takie środowisko to właśnie VDI.

Virtual Desktop Infrastructure to znacznie więcej niż obniżenie kosztów wynikających z utrzymania sprzętu. Najważniejszą zaletą takiego środowiska jest odmiejscowienie stanowiska pracy – oznacza to iż pracownik będąc w dowolnym miejscu, dysponując dowolnym systemem komputerowym (stacja robocza, notebook, cienki klient, smartphone) oraz łączem do internetu, może uruchomić zdalnie, w pełni funkcjonalne, całkowicie bezpieczne środowisko pracy. W środowisku VDI wszystkie operacje wykonywane są w Data Center, gdzie przechowywane są wszystkie dane, systemy i aplikacje. Urządzenie klienckie wykorzystywane jest tylko do prezentacji wirtualnego środowiska pracy, dzięki czemu zyskujemy całkowite uniezależnienie od platformy sprzętowej, na której pracuje użytkownik.

Należy zwrócić uwagę także na łatwość implementacji środowiska Virtual Desktop Infrastructure na poziomie lokalizacji zdalnych ROBO (Remote Offices / Branch Offices) oraz dostrzec korzyści wynikające z umiejscowienia tych systemów w Data Center, korzyści chociażby wynikające z braku konieczności utrzymania lokalnych systemów backupu, czy systemów zabezpieczeń zgodnych z rygorystycznymi normami prawnymi (wszystkie dane są bezpieczne w Data Center).

Wirtualne środowisko to także elastyczność, pozwalająca na dynamiczną alokację zasobów ludzkich wedle aktualnych zapotrzebowań. Każde środowisko pracy użytkownika może zostać w łatwy sposób przystosowane, bądź też zmienione, bez ingerencji lokalnych pracowników działu IT. Pracownicy z wielu różnych oddziałów mogą zostać dynamicznie przydzieleni do wykonywania zadań z innych oddziałów, gdzie nastąpiło wysycenie zasobów ludzkich, jakby robili to lokalnie. Doskonałym przykładem może tutaj być wirtualizacja Call Center, gdy w godzinach jego największego obciążenia, pracownikom z mało obciążonych, zdalnych oddziałów, dynamicznie zostają przypisane zadania jego obsługi. Zastosowania, związane z optymalizacją obciążenia zasobów ludzkich, znajdą się w każdej branży, a zwirtualizowane środowisko pracy zwiększy wydajność poszczególnych oddziałów, które do tej pory miały na przykład tylko sezonowy sens istnienia.

Modelowa architektura

Koncepcja Virtual Desktop Infrastructure oddziela od siebie pojęcia środowiska pracy użytkownika od fizycznego komputera, poprzez zastosowanie modelu klient-serwer. Zgodnie z tym modelem, zwirtualizowane środowiska pracy przechowywane są na centralnym serwerze zamiast na zdalnych stacjach roboczych, dzięki czemu wszystkie dane, aplikacje i systemy, które użytkownik wykorzystuje lokalnie, są utrzymywane w bezpiecznym, scentralizowanym środowisku serwerowym.

Zastosowanie modelu, w którym całe przetwarzanie wykonywane jest po stronie serwera, pozwala na znaczne odciążenie i uniezależnienie stacji klienckich od systemu operacyjnego oraz platformy sprzętowej. Podejście takie wpływa na wydłużenie cyklu życiowego stacji roboczych, których rola sprowadza się tylko i wyłącznie do prezentacji i wprowadzania danych. W szczególności klientem mogą być komputery stacjonarne, notebooki, smartphone’y czy też urządzenia typu cienki klient.

Podstawowym systemem środowiska VDI jest centralny serwer, wyposażony w hypervisor wirtualizujący jego zasoby sprzętowe. Najczęściej środowisko takie buduje się w oparciu o serwery x86, macierze dyskowe oraz oprogramowanie Microsoft Hyper-V, VMware vSphere czy też Citrix XenServer. Optymalny dobór hypervisora zależny jest zarówno od istniejącej infrastruktury serwerowej, jak także od innych czynników determinujących wybór platformy wirtualizacyjnej.

Architektura Virtual Desktop Infrastructure dopuszcza dwie implementacje tego systemu – statyczną lub dynamiczną. Różnica pomiędzy implementacjami polega na obecności lub braku modułu connection broker. W implementacji statycznej, w której brak tego modułu, każda fizyczna stacja robocza zamieniana jest w stosunku jeden do jednego na wirtualną stację roboczą, umiejscowioną na centralnym serwerze. Użytkownik łączy się zdalnie z wirtualną maszyną podając jej nazwę lub adres IP. Implementacja ta wymaga przypisania i uruchomienia oddzielnej wirtualnej stacji roboczej dla każdego logującego się użytkownika. Implementacja dynamiczna zapewnia mechanizmy automatyzacji i zarządzania połączeniami oraz sesjami zdalnych użytkowników. Moduł connection broker służy za bramkę przechwytującą sesje logowania użytkowników, a następnie przypisującą nawiązane sesje do dostępnych wirtualnych stacji roboczych. Operując na grupie wirtualnych stacji roboczych, możliwe jest uzyskanie wyższego poziomu wykorzystania zasobów przy jednoczesnym obniżeniu ich ilości.

Po szczegóły zapraszamy do kontaktu.